به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری تسنیم، در فصل گذشته رقابتهای فوتبال باشگاهی ایران، صحنههای تلخ و زشتی را روی سکوها مشاهده کردیم. مسلماً اتفاقات روی سکوهای ورزشگاهها یک شبه پدیدار نشده و حاصل سالها سوءمدیریت در مواردی بسیار و بال و پر دادن به موضوع قومیتهاست. مسئلهای که در تمام این سالها پررنگتر هم شده و حتی نمایندگان مجلس را که باید خردمندانهتر صحبت کرده و تصمیم بگیرند، درگیر این چالش کرده است.
نمایندگان گیلان، مازندران، آذربایجان شرقی و غربی، اصفهان و... هر کدام به اندازه و سهمی برای محبوبیت میان اهالی شهر یا استان خود، اظهاراتی را به زبان میآوردند. اظهاراتی که گاهی به چالشی بزرگ تبدیل و حتی گاهی موجب برهم زدن آرامش و امنیت میشد. اظهاراتی که گاهی کمتر رنگ واقعیت و منطق داشت و بیشتر برای استفاده از احساسات هواداران تیمها بود.
شاید بتوان این را به جرأت گفت که فصل گذشته مسابقات فوتبال باشگاهی ایران، جزو ناامنترین فصلها بود. درگیریهایی که آسیبهای زیادی به هوادارانی زد که شاید تنها دلخوشی این روزهای آنها فوتبال است. با این حال بازهم شاهد این نبودیم که نمایندهای برای کم کردن این حواشی از مردم شهر و استان خود بخواهد درگیریها را کمتر کنند و حتی دیده شد که با اظهارات و بیانیههای خود، به این درگیریها دامن میزدند. درگیریهایی که در پایان فصل مصادف شد با نامه دبیر شورای امنیت کشور به فدراسیون فوتبال برای مدیریت این حواشی و جلوگیری از به خطر افتادن جان هواداران.
فدراسیون فوتبال و هیئت رئیسه سازمان لیگ در جلسهای که پیرو نامه شورای امنیت کشور برگزار کردند، به این نتیجه رسیدند که برگزاری مسابقات لیگ فصل آینده با شرایط فعلی، امکان پذیر نیست. امکان پذیر نبودن برگزاری مسابقات از این جهت است که شرایط ایمنی ورزشگاهها مناسب نیست و شناسایی متخلفان نیز کاری بسیار دشوار است. به همین دلیل راهحل فدراسیون نشینها بالا بردن شرایط ایمنی ورزشگاهها، نصب دوربین مداربسته برای کنترل متخلفان، شمارهدار شدن صندلیها و همچنین فروش الکترونیکی بلیت مسابقات بوده است.
با توجه به راهحل در نظر گرفته شده، فدراسیون فوتبال و وزارت ورزش و جوانان از استانداران استانهایی که در لیگ برتر تیم دارند، درخواست کرده شرایط ایمنی ورزشگاهها را فراهم کنند. راهحلی که شاید بتواند بخش عمدهای از مشکلات امنیتی ورزشگاهها را حل کند. با این حال آیا همتی و همیتی برای حل این مشکلات از سوی مسئولان استانی وجود دارد؟ آیا آنها درخواست فدراسیون فوتبال را دنبال خواهند کرد یا دوباره همه چیز به امان خدا واگذار خواهد شد؟
آنچه اکنون حائز اهمیت است، اینکه نمایندگان مجلس اگر علاقهای به پیگیری و حل مشکل حق پخش تلویزیونی ندارند، حداقل به نوع دیگری به فوتبال خدمت کنند. مطمئناً پیگیری آنها برای ایمنسازی و بالا بردن ضریب امنیت ورزشگاهها، میتواند چارهساز باشد. مسئلهای که هم خدمتی به فوتبال و مردم فوتبالدوستی است که در این سالها جانشان در ورزشگاهها در خطر بوده و هم میتوانند در سال انتخابات مجلس، تبلیغی گسترده برای خود انجام دهند.
به نوعی این اقدام نمایندگان مجلس برای فوتبال، میتواند هم خدمت باشد و هم تبلیغ تا در صورت ورود مجدد آنها به مقولههای فوتبالی، کسی آنها را متهم به بالا رفتن از نردبان شهرت نکند. نمایندگانی که در جزییترین مسائل فوتبال دست به قلم شده و به وزیر ورزش نامه مینوشتند آیا امروز حاضرند بار دیگر قلم به دست بگیرند و این بار به مسئولان استانشان تأکید کنند که شرایط را برای برگزاری مسابقات فراهم کنند؟
انتهای پیام/