به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، برای همه مشخص است که تمرکز ترامپ بر ونزوئلا و عملیات نظامی و ربودن رئیس جمهور قانونی این کشور، ریشه در بهانهجوییهای ترامپ در خصوص مواد مخدر ندارد، بلکه پای نفت در میان است.
"وابستگی به نفت خاورمیانه" یک کابوس همیشگی برای سردمداران امریکا بوده و ماجراجوییها و غارتگریهای بیپایان امریکاییها در دهههای متمادی در اقصینقاط جهان، ریشه در نفت دارد.
در قرن بیستم بیشترین میزان تولید نفت امریکا به سال 1970 میلادی باز می گردد. در این سال متوسط تولید روزانه نفت امریکا 9 میلیون و 637 هزار بشکه در روز بود. این رقم 10 سال بعد یعنی در سال 1980 میلادی به 8 میلیون و 597 هزار بشکه در روز، در سال 1990 به 7 میلیون و 355 هزار بشکه در روز، در سال 2000 به 5 میلیون و 822 هزار بشکه در روز و در سال 2010 به 5 میلیون و 484 هزار بشکه در روز رسید.
روند کاهشی تولید نفت امریکا تا سال 2010 ادامه یافت و سیاستمداران این کشور در طول سالهای 2000 تا 2010 به شدت بر روی تغییر روند در بخش تولید نفت و جلوگیری از آنچه وابستگی شدید به نفت خاورمیانه عنوان میکردند، تلاش کردند. حاصل این تلاش، ورود تولیدات نفت شیل به سبد تولید نفت امریکا بود.
تولید نفت شیل در امریکا در سال 2004 به میزان 341 هزار بشکه در روز بود، این رقم سهم قابل توجهی در تولیدات 5 میلیون و 441 هزار بشکهای روزانه نفت امریکا در سال 2004 نداشت. در واقع جهش در تولید نفت شیل از سال 2008 همزمان با افزایش قابل توجه قیمتهای جهانی نفت آغاز شد.
میزان تولید نفت شیل امریکا در سال 2010 به 703 هزار بشکه در روز رسید و این رقم با عبور از مرز یک میلیون بشکه در روز، در سال 2012 به یک میلیون و 775 هزار بشکه در روز رسید.
یکی از مهمترین موانع افزایش تولیدات نفت شیل، قیمت بالای تمام شده تولید هر بشکه آن بود به طوری که در برخی میادین اصلی نفت شیل امریکا، این رقم به بیش از 90 دلار در هر بشکه میرسید. با ارتقای تکنولوژی و اعطای تسهیلات کم بهره به شرکتهای متعدد فعال شده در عرصه استخراج نفت شیل، همزمان با کاهش قیمت تمام شده تولید هر بشکه نفت شیل به زیر 40 دلار، سهم تولیدات نفت شیل امریکا از کل تولیدات نفت این کشور، از حدود 6 درصد در سال 2004 به 53 درصد در سال 2018 رسید. در این سال روزانه به طور متوسط 5 میلیون و 460 هزار بشکه نفت شیل در امریکا تولید شد.
در سال 2020 متوسط تولید روزانه نفت امریکا 11 میلیون و 313 هزار بشکه در روز بوده که از این رقم حدود 7 میلیون و 600 هزار بشکه آن، از تولیدات نفت شیل بوده است. یعنی در سال 2020 میزان تولید نفت امریکا از میادین متعارف نفتی چیزی در حدود 3 میلیون و 700 هزار بشکه در روز بوده است. در واقع سهم نفت شیل امریکا در مجموع تولید نفت این کشور به بیش از 67 درصد رسید.
اکنون بعد از 5 سال و در سال 2025، سهم تولید نفت شیل از کل تولیدات نفت امریکا به مرز 90درصدی رسیده است. یعنی فقط 10درصد و حتی کمتر از آن از تولیدات نفت امریکا از میادین متعارف نفتی این کشور است و 90 درصد تولیدات نفتی 13.4 تا 13.6 میلیون بشکهای روزانه نفت امریکا از منابع شیل است.
هزینه بالای تولید نفت شیل و همچنین منابع ناپایدار آن برای سالهای آتی، امریکاییها را به فکر غارتگریهای بیشتر از دیگر کشورها انداخته تا بتوانند در بازار نفت، همچنان اثرگذار باشند و حتی از نفت بهعنوان ابزاری برای پیشبرد اهداف سیاسی خود بهره بگیرند.
در امریکای جنوبی، کشوری با بیشترین منابع متعارف نفتی جهان، یعنی ونزوئلا قرار دارد که ترامپ، طمع دزدیدن نفت این کشور که برداشت از آن بسیار ارزانتر از برداشت از منابع شیل بوده را در سر داشته و طی بهانهجوییهای پیدرپی، در نهایت شب گذشته، رئیس جمهور این کشور را ربوده و اعلام کرده که نفت ونزوئلا را از این پس در اختیار و مالکیت میگیرد و حتی از توسعه میادین نفتی این کشور با حضور شرکتهای امریکایی خبر داده، البته پرواضح است که منظور ترامپ، برداشت بیشتر نفت برای دزدیدن آن است و قرار نیست سهم چندانی به مردم ونزوئلا که مالکان این منابع نفتی هستند، داده شود.
انتهای پیام/